NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 8
Ale szok.
Myślałem, że jest inna.
Miałem ją za przyjaciółkę.
Wiecie?
Nazywasz to przyjaźnią?
Zdradziła cię bez mrugnięcia okiem.
Właśnie. A my prawie wzięłyśmy winę na siebie.
Za kogo ona się ma?
Dobrze. Proszę o spokój.
Przypominam,
że do końca miesiąca
musicie oddać sprawozdania grupowe.
Współpracujcie,
bo każdy w grupie dostanie taką samą ocenę.
Profesorze.
Czy możemy zmienić grupę?
Proszę? Dlaczego?
Nie chcemy pracować z kłamczuchą
i mieć taką samą ocenę jak ona.
- Właśnie. - Tak.
Kto chciałby z nią pracować?
Chodzi o ten post na Weibo?
Tak, panie profesorze.
To Li Zhen go opublikowała.
Może pan spytać Shancai.
Shancai,
opowiedz, co się stało.
Panie profesorze.
To prawda, że Li Zhen opublikowała post,
przez który miałam kłopoty.
Poszłam do klubu z koleżankami z roku.
Dobrze się bawiłyśmy, ja za dużo wypiłam.
Zanim Li Zhen wyszła,
poprosiła pewnego obcokrajowca, by zabrał mnie do hotelu.
Na dowód tego, że nic mi nie jest,
obcokrajowiec wysłał jej moje zdjęcie z hotelu.
Li Zhen przez przypadek wrzuciła zdjęcie do sieci.
Internetowe trolle zostawiły pod nim okrutne komentarze.
Li Zhen wiedziała, że popełniła błąd, tylko nie potrafiła tego wyrazić.
Właśnie przez to powstało nieporozumienie.
Li Zhen, czy to prawda?
Tak, to prawda.
Plotka rozeszła się po całej uczelni.
Czemu milczała?
- Li Zhen. - Właśnie.
- Bo ja... - Bo jest na mnie zła.
Na przyjęciu urodzinowym Jing
nie odebrałam od niej telefonu.
Czekała na mnie w deszczu całą noc i nie mogła dostać się do środka.
A to ja ją zaprosiłam.
Powinnam była na nią poczekać.
Następnego dnia przeziębiła się.
Była blada i ignorowała mnie.
Pójdę już.
Byłam głupia i nic nie zauważyłam.
Jeszcze opowiadałam, jak świetnie się bawiłam.
To moja wina.
Ale teraz już wiem,
że najważniejsze osoby w moim życiu muszę traktować lepiej.
Profesorze,
nie będziemy się już kłócić.
Proszę, nie złośćcie się na Li Zhen.
Od teraz będziemy ciężko pracować.
Dobrze. Usiądź, proszę.
Studenci powinni się dogadywać i być dla siebie mili.
Mam nadzieję, że to się więcej nie powtórzy.
Przejdźmy do zajęć.
Shancai nigdy by tego nie zrobiła.
UNIWERSYTET MINGDE
Shancai,
czemu wstawiłaś się za mną, choć zrobiłam ci takie świństwo?
Bo cię znam.
Nie chcemy stać się podłymi ludźmi.
Pamiętasz?
Na początku studiów
powiedziałaś mi...
Tak się cieszę, że się znamy.
Inaczej czułabym się samotnie.
Będziemy przyjaciółmi przez kolejne cztery lata.
Czuję to samo.
Cieszę się, że cię znam.
Shancai, przepraszam.
Wybacz mi, proszę.
Już w porządku.
Wszystko dobrze.
Shancai.
Ktoś na ciebie czeka.
Zobaczymy się później. Pa.
Daj mi swój telefon.
Po co?
Po prostu mi go daj.
Trzymaj.
- To nie jest mój telefon. - Głupia.
Daję ci nowy.
Zepsułem twój telefon, prawda?
Sam jesteś głupi.
Nie chcę nowego.
Oddawaj mi mój telefon.
Hej!
Oddaj go.
Oddaj mi go.
Na co się gapisz?
- Oddaj mi mój telefon. - Zamknij się.
Jeśli go nie weźmiesz,
- rozwalę komórkę twojej mamy. - Ty...
Wyjaśnij mi coś.
Skąd wiesz, że używam komórki mamy?
Byłem wczoraj u ciebie, żeby zapytać o twój numer.
Twoja mama mi powiedziała.
Poprosiłeś mamę o mój numer?
Wymieniliśmy się numerami i dodała mnie na WeChacie.
Kazała mi się tobą opiekować.
Nie wierzę.
W każdym razie
muszę być w stanie odnaleźć cię w każdej chwili.
Rozumiesz?
Co z tobą?
Nie jestem psem. Niby czemu mam cię słuchać?
Oczywiście, że nie jesteś psem.
Psy są bardziej posłuszne.
Daoming Si!
Znowu się sprzeczacie?
Niby kto się...
Lei!
Hej, wróciłem.
Przyleciał dziś rano. Zadzwonił do nas z lotniska.
Si, musimy gdzieś dziś wyjść.
Jasne.
Shancai, kopę lat.
Witaj z powrotem.
Ej.
Shancai jest teraz moją dziewczyną.
Wcale nie.
- Przestań tak gadać. - Serio?
Wielka szkoda.
Taki przystojny kawaler jak ja jest już zajęty.
Rzeczywiście wielka szkoda.
Szkoda, bo już nigdy nie zaznamy ciszy i spokoju.
Właśnie.
Kłócą się więcej jednego dnia niż my cały rok.
Daj już spokój.
Chodźmy na zajęcia.
Hej.
Wygląda jak wiatrak, w dotyku też jak wiatrak.
To wiatrak, więc czemu nie działa?
Bo nie jest podłączony.
Ale z ciebie bystrzacha.
Nawet idiota by się zorientował.
Żałosne.
- Cześć, Shancai. - Co się dzieje?
Co to za urządzenia...
- Stać was na nie? - Oczywiście, że nie.
To prezent od Daoming Si.
Sympatyczny chłopak.
- Tak. - Daoming Si...
Kto mu pozwolił dawać takie prezenty?
Nie zgodziłam się.
Shancai, wracaj.
Mamy sporo pudeł do rozpakowania.
Podobają ci się?
Sam wybierałem.
Są beznadziejne!
Czemu na mnie wrzeszczysz?
Jeszcze zawali ci się dach.
Zagraciłeś nam dom.
Dałeś nam tyle sprzętów, że nie można się między nimi przecisnąć.
Są aż tak wielkie?
Myślałem, że będą pasować.
Możesz na nich spać.
Jesteś niemożliwy. Nie mogę gadać.
Jak nie możesz gadać, to się spotkajmy.
Kierowca będzie u ciebie za dziesięć minut.
Co?
„Jak nie możesz gadać, to się spotkajmy”.
Gdzie tu logika?
Dziewczyny lubią, jak im się słodzi.
Dopóki Si się tego nie nauczy, powinien siedzieć cicho.
Racja.
Gdzie jest Lei?
Już od jakiegoś czasu nigdzie go nie widać.
Wyszedł zaczerpnąć świeżego powietrza. Zaraz wróci.
Mam wrażenie, że tym razem Lei wrócił kompletnie odmieniony.
Czemu odmieniony?
- Nie wiesz? - Nie.
Hej, tutaj.
- Cześć. - Cześć.
Kto to?
Jesteś żółwiem? Co tak długo?
Jak śmiesz tak mówić?
Wyjaśnijmy coś sobie. Czemu mam się stawiać
- na każde twoje zawołanie? - Chciałem cię zobaczyć.
Za kogo ty się masz?
Cześć, Shancai.
Poznaj Kiki.
Cześć.
W końcu poznałam K4.
Kiedy wspólna partyjka brydża?
Jeśli chcesz z nami pograć,
przyjdź z Leiem, kiedy tylko chcesz.
- Dostosujemy się. - Naprawdę?
To świetnie.
Chodźmy.
Coś się tak zamyśliła?
Siadaj.
To dla ciebie.
Co ty wyrabiasz?
Trzymaj.
Wytrzyj usta.
Co zaszło w Paryżu?
Lei bardzo się zmienił.
Chyba w końcu dojrzał.
Ale nie wiemy, na ile trwała jest to zmiana.
Między nim a Jing musi być coś nie tak.
Idę do domu.
Teraz?
Dopiero przyszłaś.
Przyszłam ci powiedzieć,
żebyś zabrał te klamoty z mojego domu.
Inaczej je wyrzucę. Cześć.
- Odprowadzę cię. - Dam sobie radę sama.
Hej.
Huaze Lei zupełnie się zmienił.
Co zaszło między nim a Jing?
Co to miało być?
Siedzi tam
zupełnie jak kiedyś.
Jakby nic się nie zmieniło.
Na co patrzysz?
Właśnie przeleciał samolot.
- Ty i Jing... - Chodzisz z Si?
Nie.
Nie wyraziłam zgody.
To jego pomysł.
To dobrze.
Shancai, zostań moją dziewczyną.
Nie jestem lepszy od Si?
Czy ty to naprawdę Huaze Lei?
Tylko żartowałem.
Uwierzyłaś mi?
Urocza jesteś.
Żartowałeś?
Nie ukradłbym dziewczyny Si.
To mój brat.
Jesteś zawiedziona?
To może...
zaczniemy spotykać się w tajemnicy przed Si?
Czy to nie ekscytujące?
Znowu uwierzyłaś?
Zaczynają się zajęcia.
Muszę iść.
Shancai...
Wypiękniałaś.
Dzięki.
UNIWERSYTET MINGDE
- Hej. Co ty wyrabiasz? - Chodź ze mną.
Jestem zajęta.
Muszę pracować.
- Nie jestem tak bogata jak ty. - Cicho.
- Już im powiedziałem, że nie przyjdziesz. - Co?
LOTY MIĘDZYNARODOWE
Hej. Zaczekaj.
Dokąd mnie zabierasz?
- Na wycieczkę. - Wycieczkę?
Nie spytałeś mnie o zgodę.
- Nie powiedziałam rodzicom... - Zgodzili się.
W herbaciarni też powiedziałem.
Jest weekend, więc nie masz zajęć.
Mam tu wszystko, czego potrzebujesz. Ubrania i paszport.
Jakieś pytania?
Jeśli nie, to chodźmy. Wszyscy czekają.
Wszyscy?
Hej.
Ostrzegam.
Jak dolecimy na wyspę, spróbuj się zbytnio sama nie oddalać.
- Jest tam niebezpiecznie? - Tak.
Jesteś jak tykająca bomba.
- Możesz kogoś skrzywdzić. - Daoming Si.
Pasażerowie, prosimy przygotować się na niewielkie turbulencje.
Prosimy o pozostanie na miejscach i zapięcie pasów.
Dziękujemy.
Ustawcie się.
Gdzie chcesz iść najpierw?
Ty zdecyduj.
- Serio? - Oczywiście.
Przestraszyłeś mnie.
Kto ci pozwolił patrzeć na innych facetów?
Nie twój interes.
- Znowu jesteś zazdrosny? - No raczej.
Ale pięknie!
Krajobraz jak z pocztówki.
Podoba ci się?
Najlepszy pokój w całym hotelu.
Niebo i woda są takie błękitne.
Coś wspaniałego!
Shancai,
to nasz pokój.
Co? Ja...
Śpimy w tym samym pokoju?
Nie martw się.
To ten sam pokój,
ale mamy oddzielne łóżka.
Nie to miałam na myśli.
A co?
Ja...
Zgłodniałam. Chodźmy coś zjeść.
- Zdrówko. - Zdrówko.
Dajesz.
Meizuo.
- Tak? - Wystąp dla nas.
Zgoda, posłuchajcie.
3.14159
265358
97932
384626.
Lei.
Twój kolega jest zabawny.
A co ze mną?
Nie jestem zabawny?
Grasz na skrzypcach, prawda?
Kiedy zagrasz dla mnie?
Tylko wyjątkowe osoby mogą usłyszeć, jak gram.
Jak mogę stać się wyjątkowa?
Musisz mnie bardziej lubić.
A lubię cię za mało?
To nie w porządku. Bardzo cię lubię.
Łobuziak z ciebie.
Wrócił z Paryża jako prawdziwy mężczyzna.
Wygląda na to, że jeszcze tylko Si musi dorosnąć.
Shancai,
zaczekasz na niego?
Przestań.
Zamknij się.
Spróbuj.
- Pyszny kurczak. - Racja.
Trzy cztery, wchodzą sery.
Wiem, że ciacho ze mnie,
ale musisz się tak gapić?
Niby kto się na ciebie gapi?
Ale jesteś nadęty.
Nie miałeś spać na tamtym łóżku?
A co? Nie mogę tu na chwilę usiąść?
Spokojnie.
Podobasz mi się,
ale dopóki nie poczujesz do mnie tego samego, nic ci nie zrobię.
Nie tknąłbym kobiety bez jej zgody.
Chyba...
Nogi ci wystają.
Chcesz się przespać tam?
Nie, nie trzeba.
Przyznaj już, że ci się podobam.
Nie wiem, ile jeszcze wytrzymam.
A może chcesz spać ze mną na tym tycim łóżeczku?
Nie!
Lei...
co się z tobą dzieje?
Odkąd wróciłeś z Paryża...
zachowujesz się inaczej.
Martwisz się o mnie?
To chyba normalne, że martwię się o przyjaciela, prawda?
Chodzi o Jing, tak?
Co robisz?
Dziesięć minut.
Nie, pięć minut wystarczy.
Za dnia czuję się dobrze,
ale w nocy nie daję sobie rady.
Przytulisz mnie?
Czemu nie poprosisz swojej dziewczyny, żeby cię przytuliła?
Nie chcę, żeby dotykała mnie obca kobieta.
Po raz pierwszy widzę Huaze Leia tak bezbronnego.
I zrozumiałam,
że nigdy z niego nie zrezygnowałam.
Shancai...
Zdałem sobie sprawę,
że Jing mnie nie potrzebuje.
Przez pewien czas mieszkaliśmy razem w Paryżu.
Wciąż pamiętam
jej wyraz twarzy,
kiedy mnie ujrzała.
Gdy tylko mogliśmy, zostawaliśmy razem w domu.
Nigdy nas to nie nudziło.
To był nasz mały świat.
Najszczęśliwszy okres w moim życiu.
Ale
sielanka nie trwała długo.
W ciągu dnia studiowała, a wieczorem odbywała staż w kancelarii.
Całe dnie spędzałem sam.
Coraz rzadziej się uśmiechała.
Była coraz bardziej zmęczona.
Zbudowała wokół siebie mur.
Nie przebiłbym się przez niego,
nawet gdybym zmienił się w powietrze.
W dzieciństwie miałem objawy autyzmu.
Jing wyciągnęła mnie z mroku tej choroby.
Ale nigdy się nie zmieniłem.
Wciąż byłem dzieckiem, które kuliło się w kącie.
Nie mogłem pomóc ukochanej.
Przepraszam.
Nie wiem, czemu ci to tym opowiadam.
Dziękuję, że mnie wysłuchałaś.
Znalazłeś ją?
Nie.
Dokąd mogła poleźć o tej godzinie? Nie odbiera.
Może się rozdzielmy?
Jasne. Dobra.
Gdzie się podziewałaś?
Czemu nie odbierałaś?
Nie mogłam zasnąć, więc poszłam na spacer na plażę.
Nie wzięłam komórki.
Głupia. Nie mogłaś zostawić liściku?
Już dobrze. Spokojnie.
Już w porządku.
Zrób tak jeszcze raz, a...
- A co? - Shancai, wiesz, co zrobił Si?
Wpadł do mojego pokoju, wrzeszcząc:
„Shancai utonęła w morzu!”.
Musiałem pomóc cię szukać.
Dość już.
Do spania.
Dobra.
Wiemy, kogo bardziej kocha Si.
- Damy wam trochę prywatności. - Chodźmy.
Co tu jeszcze robisz? Do łóżka.
Wiecie, że Huaze Lei nie wrócił na noc do pokoju?
Twierdzi, że całą noc był na plaży.
Może się z kimś potajemnie spotyka.
Pewnie jest po prostu nieśmiały.
Myślisz?
Gdzie się podziewałaś?
Nie mogłam zasnąć, więc poszłam na spacer na plażę.
Huaze Lei nie wygląda ostatnio na szczęśliwego.
Czemu?
Lei.
Widziałeś wczoraj Shancai na plaży?
Tak.
Siedziałem i rozmyślałem, a ona wyszła na spacer.
Zobaczyła mnie i chwilę pogadaliśmy.
Rozumiem.
TENG TANGJING, STUDENTKA Z WYMIANY, WYCHODZI ZA MĄŻ JESZCZE W TYM ROKU
„Teng Tangjing, studentka z wymiany,
zakochała się w synu burmistrza Paryża.
Ślub ma się odbyć...
jeszcze w tym roku”.
Wiedziałeś o tym?
Tak.
W Paryżu to wywołało sensację.
To dlatego wróciłeś?
Lei, nie obchodzi cię to?
Jing ma wyjść za innego.
Czemu ma mnie to obchodzić?
Wszystko skończone.
Dlatego tak się zmienił.
Zaręczyny Jing musiały być dla niego wstrząsem.
Wszystko w porządku?
Tak.
Naprawdę?
Nie wyglądasz, jakby wszystko było w porządku.
Sam chciałbym wiedzieć.
Czy kiedyś poczuję się lepiej?
Na pewno.
Dojdziesz do siebie.
Bo...
jesteś wspaniałym
i utalentowanym człowiekiem.
Więc wszystko musi się ułożyć.
Dlaczego płaczesz?
Mówiłem, że nic mi nie jest.
Wracaj do pokoju. Nie przejmuj się mną.
Nie wiem...
Nie mogę przestać o tobie myśleć.
Ciągle zastanawiam się,
czy jesteś szczęśliwy
i co będzie z tobą i Jing.
Zastanawiam się, czemu...
nie możesz znaleźć szczęścia.
Czemu to nie ciebie kocham?
Si.
Daoming Si!
Zaczekaj.
Wysłuchaj mnie.
Wszystko już jasne.
O czym tu mówić?
To nie tak, jak myślisz.
Nie dotykaj mnie!
Dong Shancai, od samego początku
podobałaś mi się ty i tylko ty.
A co z tobą?
Przepraszam.
Udawajmy, że się nie znamy.
Si.
Nie masz prawa się do mnie odzywać.
Nie wierzę, że Si wyjechał bez nas.
Wczoraj wszystko grało.
Coś musiało się stać.
Lei, widziałeś Si?
Nie.
Zapytamy go, gdy wrócimy.
Chodźmy.
No dalej.
Jeszcze niegotowe.
- Shancai, witaj w domu. - Witaj w domu.
Zmęczona po podróży?
Wyglądasz na wykończoną.
Jasne, że jest zmęczona.
Zdjęcia, które przysłałaś, są piękne.
Pewnie świetnie się bawiłaś i balowałaś do rana, co?
Prawda?
Przepiękne miejsce.
Shancai, opowiadaj.
Jak tam między tobą a Daoming Si?
Stworzyliście wspólnie jakieś piękne wspomnienia?
Mówisz o swojej córce.
Dziewczyny muszą na siebie uważać.
Prawda?
A tobie co chodzi po głowie?
Miałam na myśli kolację przy świecach, przytulanie się i trzymanie za ręce.
Daoming Si to taki przystojny młody kawaler.
- Pewnie było wspaniale, prawda? - Przesadzasz.
Nasza córka jest najlepsza.
Nawet Daoming Si na nią nie zasługuje, wiesz o tym?
Tato, mamo,
przestańcie o nim gadać.
Wszystko skończone.
Ale jak to?
To on nie próbuje cię zdobyć? Shancai?
Wystarczy.
Przestań ją dręczyć.
Ewidentnie jest nie w humorze.
Ale przecież Daoming Si był u nas jeszcze kilka dni temu.
Już po wszystkim?
Muszę się dowiedzieć dlaczego.
A co, jeśli nasza córka została odrzucona?
A co z tym zrobisz?
Będę się modlić, aby ten chłopak codziennie budził się krótszy.
W którym miejscu?
Chodzi mi o włosy.
Jeśli wyłysieje, nie zdobędzie żadnej dziewczyny.
Dobrze, że mam bujną czuprynę.
Idiota.
WIADOMOŚĆ GŁOSOWA OD DAOMING SI
Muszę być w stanie odnaleźć cię w każdej chwili.
WIADOMOŚĆ GŁOSOWA OD DAOMING SI
Podobają ci się? Sam wybierałem.
WIADOMOŚĆ GŁOSOWA OD DAOMING SI
Czemu na mnie wrzeszczysz?
Jeszcze zawali ci się dach.
WIADOMOŚĆ GŁOSOWA OD DAOMING SI
Są aż tak wielkie?
Myślałem, że będą pasować.
Możesz na nich spać.
WIADOMOŚĆ GŁOSOWA OD DAOMING SI
Jak nie możesz gadać, to się spotkajmy.
Kierowca będzie u ciebie za dziesięć minut.
Daoming Si był dla mnie taki miły,
a ja go zraniłam.
Pewnie
mnie teraz nienawidzi.
I tak nic do niego nie czułam.
Wydarzyło się wiele złych rzeczy.
Ale może takie zakończenie wyjdzie na dobre.
Halo?
Tak.
Mam coś do przekazania. Chodzi o Si.
Napisy: Anna Żbikowska